...tak i tu, nie zabrakło paru celebrities...
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
DOG IN THE FRIDGE
Archiwum bloga
-
▼
2009
(115)
- ► października (6)
-
▼
czerwca
(22)
- weselicho i nieoczekiwanych zmian c.d.
- i hope so ;]
- negocjacje milczące
- wrocławiaNIN w CIĄGU dalszym
- yeaahhh! :]
- dwa egzamy... i dwie zmiany...
- fotorelacyji ciąg dalszy
- a rower przesłonił tramwaj wszelki
- w blasku fleszy
- moc
- pokaz
- całkiem efektowny kicz...
- jupijajej joł madafaka
- fotorelacja
- rowerzystom zawsze pod górkę...
- zielone światło dla rowerzystów...
- pojechali...
- jak na każdej szanującej się imprezie...
- w końcu żydowska, niemiecka, czy jaka...
- inaczej nie znaczy gorzej...
- najbardziej miarodajny wskaźnik...
- wkręty wykręty, dylemaciska
raczej o blogu aniżeli
- o mnie...
- Rafał. Mnie znacie, jeśli nie, to macie okazję tutaj (lepiej) poznawać. Stąd o blogu, tutaj bym chciał. W olbrzymim skrócie. Jest to dziennik ze znamionami pamiętnika. Powiedzmy dziennik dla mnie, pamiętnik dla Was. Nigdy bowiem nie mogłem się zmobilizować wystarczająco do pisania dziennika/p. w formie papierowej, a zawsze chyba chciałem. Pamiętnik dla Was, bo chcę byście z niego mogli wyczytać: CO u mnie, JAK u mnie oraz JAK konkretne rzeczy, zdarzenia, ludzi postrzegam - w sumie: jakim jestem człowiekiem i jak żyję. Powiało patosem? No dobra. To teraz powiem… że tak naprawdę, to jestem po prostu zgorzkniałym i sfrustrowanym cynikiem, ironistą i samotnikiem do tego, który założył sobie blog tylko po to, by stworzyć sobie idealne miejsce, w którym mógłby kreować się na błogosławionego prześmiewcę chorej rzeczywistości, przy jednoczesnym szydzeniu z siebie samego i własnych wad, tworząc wokół swej osoby atmosferę fałszywej skromności, która tym samym, miałaby wytworzyć aureolę wokół głowy mej. Ale tak już poważnie. To już mniejsza o to,czymże ten twór jest. Kto czuje taką potrzebę,niechaj czyta! Kto zaś nie,niechaj cicha. I idzie już sobie stąd,bo prawdopodobnie marnuje tylko czas.
mina p.Basi mówi: "No jak zwykle wszędzie ci je...ni paparazzi...";D
OdpowiedzUsuńoooj... nie inaczej. stado ochroniarzy odgradzało mnie od pani basi, nim udało mi się do niej przedrzeć i fotę tę jej siłą niemalże wydrzeć, mogąc uchwycić ten wiekopomny moment, kiedy to pani basia nawet przywdziała swój połyskujący strój kolarski zaszczycając wszystkich nas swoją obecnością. sama zresztą byłaś, widziałaś... ;P
OdpowiedzUsuńtaa...ale pomyśl, po takim chrzcie bojowym jako rowerowy paparazzi teraz będzie już tylko z górki...:D
OdpowiedzUsuńchuj pierdolony, lelum polelum, frajera, paparazzo trzeba tego, a nie tak, tka prawda
OdpowiedzUsuń