życie na dystans?

dziś dowiedziałem się, że mogę pozostawać w niemal śmiertelnym zagrożeniu, a ja przecież nawet nie umiem się bić, hueh. zatem nic tylko pozostaje mi "pierdolić to i założyć kominiarę".

poza tym, absurdalnie jak zwykle, z tą tylko może różnicą, że po przyjacielsku (a to zawsze raźniej) i w oparach rewelacji spodziewanych. taak, spodziewanych. ale jednak rewelacji, bo jak wiadomo nie od dziś, bo i życie na to wskazuje, i te są w stanie nas czasem nie lada zaskoczyć i przytłoczyć.
ja jednak powtarzam sobie jak mantrę, że zachowam dystans. ktoś musi. czy tylko uda mi się to, jednocześnie przeżywając. bo niby obie te postawy wzajemnie się wykluczają, i sam żem nawet podobną rzecz dziś wyrzekł.

byłem też dzisiaj w leclercu. z kwadrans chyba stałem i wybierałem carpeta. cóż, wzmożone przygotowania do sezonu trwają. jakie by nie były. eh. niestety nie usatysfakcjonowany jakością, kolorem i wagą carpeta nie zdecydowałem się na żaden.